Жүктеп алу "10 χρόνια Μητσοτάκης: Πως έγινε αρχηγός της ΝΔ και τα... ΜΠΙΝΕΛΙΚΙΑ του Μεϊμαράκη"

Κάντε FOLLOW και ΕΔΩ αν θέλετε: https://www.facebook.com/unsupportedbrowser Δέκα χρόνια στο τιμόνι της Νέας Δημοκρατίας συμπληρώνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος στις 10 Ιανουαρίου του 2016 επικράτησε στον δεύτερο γύρο των εσωκομματικών εκλογών του Βαγγέλη Μεϊμαράκη και τέθηκε επικεφαλής της Κεντροδεξιάς παράταξης. Κατάφερε να οδηγήσει το κόμμα του σε δύο εκλογικές νίκες (2019, 2023) και ήδη ο ίδιος συμπληρώνει επτά χρόνια πρωθυπουργός, εκμεταλλευόμενος παράλληλα σε μεγάλο βαθμό την εσωστρέφεια και την αδυναμία της αντιπολίτευσης να βρει τα πατήματά της. Το ιδεολογικό στίγμα Η ΝΔ παραμένει στη βάση της ένα συντηρητικό κόμμα με τον Μητσοτάκη αρχικά να επιχειρεί ένα άνοιγμα στα στελέχη και στους ψηφοφόρους του Κέντρου. Υπουργοποίησε στελέχη του ΠαΣοΚ αλλά και τεχνοκράτες της αγοράς και δεν δίστασε να συγκρουστεί με συντηρητικά κοινά όταν ψήφισε την ισότητα στον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Στην οικονομία, που θεωρείται από πολλούς το δυνατό χαρτί του Μητσοτάκη, προχώρησε σε μείωση της φορολογίας ικανοποιώντας μεγάλο μέρος του κεντρώου φιλελεύθερου ακροατηρίου αλλά και στην ψηφιοποίηση του κράτους μειώνοντας σημαντικά την γραφειοκρατία τονώνοντας παράλληλα το μεταρρυθμιστικό του προφίλ. Προχώρησε δε -παρά τις αντιδράσεις- και στην ίδρυση μη κρατικών ΑΕΙ που αποτελούσε πάγια θέση της ΝΔ. Ωστόσο, οι κινήσεις αυτές άφησαν σημαντικό χώρο στα δεξιά τόσο στην Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου όσο και σε μικρότερα κόμματα όπως η Φωνή Λογικής και η ΝΙΚΗ. Η ΝΔ επιχειρεί τώρα ,με το βλέμμα στις κάλπες του 2027, να ανακόψει την άνοδό τους υιοθετώντας σκληρότερη στάση έναντι των μεταναστών ενώ παραδοσιακά στελέχη της δεξιάς αρχίζουν να παίρνουν ξανά ορισμένα αξιώματα στην κυβέρνηση και στην Πειραιώς. Επιστροφή στις ρίζες αποτελεί και η εκλογή του Κώστα Τασούλα για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Παρότι αρχικά ο Μητσοτάκης επέλεξε να αιφνιδιάσει με την επιλογή της πρώτης γυναίκας ΠτΔ, Κατερίνας Σακελλαροπούλου, στη συνέχεια έκανε στροφή -υπό το βάρος εσωτερικών πιέσεων- επιλέγοντας για την επόμενη θητεία ένα κομματικό στέλεχος. Το διμέτωπο και οι αποστάσεις των πρώην Οι εσωκομματικές ισορροπίες πάντως δεν αποδεικνύονται εύκολες με τον Μητσοτάκη να έχει πλέον απέναντί του δύο πρώην πρωθυπουργούς και πρώην προέδρους του κόμματος, τον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά. Οι δύο άνδρες ασκούν με κάθε ευκαιρία αυστηρή κριτική στην κυβέρνηση ενώ ο δεύτερος διεγράφη όταν έβαλε στο στόχαστρό τον υπουργό Εξωτερικών, Γιώργο Γεραπετρίτη. Η αφετηρία της κριτικής των δύο πρώην πρωθυπουργών δεν είναι ταυτόσημη. Όσοι γνωρίζουν τα εσωτερικά ιδεολογικά ρεύματα αντιλαμβάνονται ότι ο Κώστας Καραμανλής και κατά συνέπεια τα στελέχη, οι βουλευτές και οι ψηφοφόροι που τον έχουν ως σημείο αναφοράς ενοχλούνται που η ΝΔ έχει βάλει στο περιθώριο την λεγόμενη λαϊκή και κοινωνική Δεξιά. Αυτή η πολιτική και κοινωνική δεξαμενή που αποτελεί την παραδοσιακή βάση της ΝΔ μιλάει άλλη γλώσσα , πιο ανθρώπινη, από τα τεχνοκρατικά στελέχη που αποτελούν το επιτελικό κράτος του Μαξίμου. Επίσης, δεν φαίνεται να έχουν και την καλύτερη συνεννόηση με τους προερχόμενους από το ΠαΣοΚ υπουργούς τους οποίους για χρόνια αντιμετώπιζαν ως πολιτικούς αντιπάλους. Από την άλλη, η διαγραφή Σαμαρά φούντωσε τα σενάρια για την δημιουργία ενός ακόμη κόμματος που θα αγκαλιάσει την πιο σκληρή Δεξιά. «Το πρόβλημα είναι ότι ο Μητσοτάκης δεν χωνεύει τη Δεξιά, την κεντροδεξιά, ούτε και την ιστορία ούτε και τη βάση της Νέας Δημοκρατίας. Γι’ αυτό και την έχει μετατρέψει σε ένα υβρίδιο σημιτικού ΠαΣοΚ με μπλε χρώμα. Η διαφορά επομένως του Σαμαρά με τον Μητσοτάκη δεν είναι προσωπική. Είναι πολιτική και αξιακή», είχε πει σε πρόσφατη συνέντευξή του στον ΑΝΤ1 δείχνοντας ότι το χάσμα μεταξύ τους είναι αγεφύρωτο. Κοστίζει ακριβά η ακρίβεια πριν τις κάλπες; Το 2026 αποτελεί προεκλογική χρονιά, δεδομένης της βούλησης του πρωθυπουργού να στήσει κάλπες στο τέλος της τετραετίας, δηλαδή το 2027. Η προπαρασκευαστική αυτή περίοδος που διανύουμε βρίσκει μεν την ΝΔ να προηγείται στις δημοσκοπήσεις αλλά το τέρας της ακρίβειας που ροκανίζει τον οικογενειακό προϋπολογισμό εξελίσσεται σε έναν μόνιμο πονοκέφαλο που δεν περνάει. Τα όποια κυβερνητικά μέτρα δεν έχουν σταθεί ικανά να ανακόψουν το κύμα ανατιμήσεων σε βασικά είδη όπως είναι το μοσχαρίσιο κρέας, ο καφές ενώ ακόμη και πιο «ταπεινά» προϊόντα όπως τα όσπρια έχουν ακριβύνει αισθητά. Αν λοιπόν η κατάσταση στην καθημερινότητα του μέσου πολίτη δεν αλλάξει άμεσα εκείνο «το δυνατό χαρτί» της μακροοικονομίας μπορεί να αποδειχθεί η «Αχίλλειος πτέρνα» που θα βάλει τέλος στις φιλοδοξίες μιας τρίτης πρωθυπουργικής θητείας. Πηγή: εφημερίδα «Το Βήμα», ΕΡΤ